Als man denk je vaak dat je alles voor elkaar en onder controle hebt. En je bent geneigd om kleine signalen die aangeven dat dat misschien niet helemaal waar is, te negeren. Mark ervoer dit ook. Er knaagde iets. "Is dit het nou?", dacht hij regelmatig. En hij besloot om mee op retreat te gaan.

Je hoofd en je hart lijken soms wel lijnrecht tegenover elkaar te staan. Het hoofd schreeuwt dat wat je al weet, het hart fluistert over wat er mogelijk is. Durf je de fluistering te volgen?

Thuiskomen bij jezelf is durven het anders te doen. Vaak weet je wel dat het pad dat je nu loopt niet meer bij je past, of misschien wel nooit bij je paste. Maar het vraagt om lef om los te laten wat er niet meer dient en te kiezen wat er wel goed is voor je. Als je kiest, dan lijkt het wel alsof alles ineens daar op aansluit.. Dat gebeurde mij ook laatst.